دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مجله روان شناسی و علوم تربیتی 1025-2835 41 4 2012 02 20 رابطه ادراک از نحوه فرزند پروری والدین با هوش هیجانی رابطه ادراک از نحوه فرزند پروری والدین با هوش هیجانی 3 16 24541 FA محمد علی بشارت دانشگاه تهران، دکترای تخصصی مهسا سادات اصغری دانشگاه تهران هادی بهرامی احسان دانشگاه تهران، دکترای تخصصی نیما قربانی دانشگاه تهران، دکترای تخصصی Journal Article 1970 01 01 در این پژوهش رابطه ادراک از نحوه فرزندپروری والدین با هوش هیجانی مورد بررسی قرار گرفت. هدف، مطالعه نوع رابطه فرزندپروری ادراک‌شده شامل ابعاد مشارکت، حمایت از خودپیروی و مهرورزی با هوش هیجانی و مؤلفه‌های آن شامل ارزیابی هیجان‌ها، بهره‌وری از هیجان‌ها و تنظیم هیجان‌ها در سال‌های پایانی نوجوانی بود. تعداد 352 دانشجو (142 پسر، 210 دختر) در مقطع کارشناسی دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. از آزمودنی‌ها خواسته شد مقیاس ادراک از والدین (PPS) و مقیاس هوش هیجانی (EIS) را تکمیل کنند. نتایج نشان داد که تمامی ابعاد فرزندپروری با هوش هیجانی و مؤلفه‌های آن رابطه مثبت معنادار دارند و ابعاد مهرورزی (به ‌ویژه مهرورزی مادر) و حمایت از خودپیروی والدین می‌توانند به ترتیب تغییرات مربوط به هوش هیجانی و مؤلفه‌های آن را پیش‌بینی کنند. نتایج پژوهش همچنین نشان داد که در پسران ادراک از فرزندپروری مادر و در دختران، ادراک از فرزندپروری هر دو والد توان پیش‌بینی هوش هیجانی را داشت. بر اساس نتایج این پژوهش، می ‌توان نتیجه گرفت که چگونگی ادراک از مهرورزی والدین یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر هوش هیجانی فرزندان است. نتایج پژوهش همچنین نشان داد که در پسران ادراک از فرزندپروری مادر و در دختران، ادراک از فرزندپروری هر دو والد توان پیش‌بینی هوش هیجانی را داشت. بر اساس نتایج این پژوهش، می ‌توان نتیجه گرفت که چگونگی ادراک از مهرورزی والدین یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر هوش هیجانی فرزندان است. در این پژوهش رابطه ادراک از نحوه فرزندپروری والدین با هوش هیجانی مورد بررسی قرار گرفت. هدف، مطالعه نوع رابطه فرزندپروری ادراک‌شده شامل ابعاد مشارکت، حمایت از خودپیروی و مهرورزی با هوش هیجانی و مؤلفه‌های آن شامل ارزیابی هیجان‌ها، بهره‌وری از هیجان‌ها و تنظیم هیجان‌ها در سال‌های پایانی نوجوانی بود. تعداد 352 دانشجو (142 پسر، 210 دختر) در مقطع کارشناسی دانشگاه تهران در این پژوهش شرکت کردند. از آزمودنی‌ها خواسته شد مقیاس ادراک از والدین (PPS) و مقیاس هوش هیجانی (EIS) را تکمیل کنند. نتایج نشان داد که تمامی ابعاد فرزندپروری با هوش هیجانی و مؤلفه‌های آن رابطه مثبت معنادار دارند و ابعاد مهرورزی (به ‌ویژه مهرورزی مادر) و حمایت از خودپیروی والدین می‌توانند به ترتیب تغییرات مربوط به هوش هیجانی و مؤلفه‌های آن را پیش‌بینی کنند. نتایج پژوهش همچنین نشان داد که در پسران ادراک از فرزندپروری مادر و در دختران، ادراک از فرزندپروری هر دو والد توان پیش‌بینی هوش هیجانی را داشت. بر اساس نتایج این پژوهش، می ‌توان نتیجه گرفت که چگونگی ادراک از مهرورزی والدین یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر هوش هیجانی فرزندان است. نتایج پژوهش همچنین نشان داد که در پسران ادراک از فرزندپروری مادر و در دختران، ادراک از فرزندپروری هر دو والد توان پیش‌بینی هوش هیجانی را داشت. بر اساس نتایج این پژوهش، می ‌توان نتیجه گرفت که چگونگی ادراک از مهرورزی والدین یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر هوش هیجانی فرزندان است. https://jpsyedu.ut.ac.ir/article_24541_9bff99d54fb8e506121189ee32f2c594.pdf

دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مجله روان شناسی و علوم تربیتی 1025-2835 41 4 2012 02 20 ارایه الگویی برای بهبود کاربست دانش در رشته‌های مهندسی: دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی ارایه الگویی برای بهبود کاربست دانش در رشته‌های مهندسی: دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی 17 30 24542 FA رضوان حسینقلی زاده دانشگاه فردوسی مشهد، دکترای تخصصی کمال خرازی دانشگاه تهران، دکترای تخصصی عباس بازرگان دانشگاه تهران، دکترای تخصصی خدایار ابیلی دانشگاه تهران، دکترای تخصصی Journal Article 1970 01 01 هدف اصلی این پژوهش، ارایه مدلی برای بهبود کاربست دانش در دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد، با تاکید بر روش پژوهش آمیخته اکتشافی است. در مرحله پژوهش کیفی، گروه مورد مطالعه، را 31 متغیر (29 مرد، 2 زن) از استادان دانشکده مهندسی و صاحبان صنایع تشکیل ‌دادند. در مرحله پژوهش کمّی نیز، حجم نمونه آماری مشتمل بر100 نفر (98 مرد، 2 زن) از اعضای هیئت علمی دانشکده مهندسی بودند. جهت گردآوری داده‌های مورد نیاز از مصاحبه اکتشافی، تحلیل اسناد و پرسشنامه محقق ساخته کاربست دانش (IKNQ) استفاده شد. بنابر نتایج حاصل از تحلیل داده‌های کیفی، هشت مقوله اصلی، درک سودمندی و ضرورت دانش، هدف‌گذاری و پیوستگی دانش، ارزش‌گذاری دانش، تناسب پژوهش و تخصص، یادگیری در حین عمل، فرهنگ دانشگاهی، ساختار و مدیریت و جنبه‌های مالی و اقتصادی، به عنوان مقوله‌های اصلی بهبود کاربست دانش شناسایی و استخراج شدند. آن‌گاه با پیمایش در جامعه آماری مورد مطالعه، فرضیات مورد بررسی و آزمون قرار گرفت. در نتیجه، درک سودمندی و ضرورت کاربست دانش بالاترین میزان و هدف‌گذاری و پیوستگی دانش، کم‌ترین میزان را در وضع موجود در دانشکده مهندسی به خود اختصاص دادند. برازش مدل نشان داد که تاثیر سودمندی و ضرورت ادراک شده، هدف‌گذاری، ساختار و مدیریت و یادگیری هنگام عمل بر بهبود کاربست دانش، معنی دار است. با استناد به نتایج به دست آمده، الزامات اصلی پیاده‌سازی مدلی بهبود کاربست دانش در قالب الزامات فنی، الزامات فرهنگی، الزامات ساختاری و الزامات اقتصادی دسته بندی شدند. هدف اصلی این پژوهش، ارایه مدلی برای بهبود کاربست دانش در دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد، با تاکید بر روش پژوهش آمیخته اکتشافی است. در مرحله پژوهش کیفی، گروه مورد مطالعه، را 31 متغیر (29 مرد، 2 زن) از استادان دانشکده مهندسی و صاحبان صنایع تشکیل ‌دادند. در مرحله پژوهش کمّی نیز، حجم نمونه آماری مشتمل بر100 نفر (98 مرد، 2 زن) از اعضای هیئت علمی دانشکده مهندسی بودند. جهت گردآوری داده‌های مورد نیاز از مصاحبه اکتشافی، تحلیل اسناد و پرسشنامه محقق ساخته کاربست دانش (IKNQ) استفاده شد. بنابر نتایج حاصل از تحلیل داده‌های کیفی، هشت مقوله اصلی، درک سودمندی و ضرورت دانش، هدف‌گذاری و پیوستگی دانش، ارزش‌گذاری دانش، تناسب پژوهش و تخصص، یادگیری در حین عمل، فرهنگ دانشگاهی، ساختار و مدیریت و جنبه‌های مالی و اقتصادی، به عنوان مقوله‌های اصلی بهبود کاربست دانش شناسایی و استخراج شدند. آن‌گاه با پیمایش در جامعه آماری مورد مطالعه، فرضیات مورد بررسی و آزمون قرار گرفت. در نتیجه، درک سودمندی و ضرورت کاربست دانش بالاترین میزان و هدف‌گذاری و پیوستگی دانش، کم‌ترین میزان را در وضع موجود در دانشکده مهندسی به خود اختصاص دادند. برازش مدل نشان داد که تاثیر سودمندی و ضرورت ادراک شده، هدف‌گذاری، ساختار و مدیریت و یادگیری هنگام عمل بر بهبود کاربست دانش، معنی دار است. با استناد به نتایج به دست آمده، الزامات اصلی پیاده‌سازی مدلی بهبود کاربست دانش در قالب الزامات فنی، الزامات فرهنگی، الزامات ساختاری و الزامات اقتصادی دسته بندی شدند. https://jpsyedu.ut.ac.ir/article_24542_c3584948d28fcab96e924f0ed443d59f.pdf

دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مجله روان شناسی و علوم تربیتی 1025-2835 41 4 2012 02 20 کاوشی در بازی کودکان درخودمانده در بستر تجربه‌های زیسته مادران: موردی از یک پژوهش آمیخته کاوشی در بازی کودکان درخودمانده در بستر تجربه‌های زیسته مادران: موردی از یک پژوهش آمیخته 31 48 24543 FA سید محسن اصغری نکاح دانشگاه فردوسی، دانشجوی دکتری غلامعلی افروز دانشگاه تهران، دکترای تخصصی عباس بازرگان دانشگاه تهران، دکترای تخصصی محسن شکوهی یکتا دانشگاه تهران، دکترای تخصصی Journal Article 1970 01 01 هدف پژوهش حاضر، بررسی خصیصه‌های بازی کودکان درخودمانده از طریق کاوش روایت‌‌های مادران و تجربه‌های روزمره ایشان در بازی با کودکان بود. در رویکرد کیفی این پژوهش با اتخاذ پژوهش روایی، یازده مادر دارای کودک درخودمانده مورد مصاحبه روایی قرار گرفته‌اند و در بررسی پیمایشی آن، ویژگی‌های خانوادگی، فردی و رشدی کودکان نمونه توسط پرسشنامه جمعیت‌شناختی، مقیاس ارتباط اجتماعی (SCQ) و مقیاس رفتار بازی کودکان پیش‌دبستانی (PPBS) بررسی و توصیف گردید. در تحلیل داده‌ها، علاوه بر داده‌های کمّی، موضوعات به دست آمده از مصاحبه‌های عمقی نیز در قالب هفت طبقه گروه‌بندی شد و مورد بحث قرار‌ گرفت. مطابق کاوش‌ روایی، برجسته‌ترین خصایص بازی کودکان درخودمانده که در تجربه‌های روایت‌ شده از مادران آشکار شد عبارتند از: نقص در بازی‌های نمادین، عدم مشارکت گروهی، چسبندگی به یک اسباب‌بازی ثابت، علاقه‌مندی به بازیچه‌های غیر معمول، دل‌زدگی سریع از اسباب‌بازی، لذت نبردن از بازی و بی‌میلی‌ نسبت به بازی، بازی‌گریزی، فراموش‌کاری و بی‌هدفی در بازی، تکراری بودن فعالیت‌های بازی‌گونه، سطحی بودن بازی‌ها، گرایش به وسایل، اسباب‌ بازی‌ها و فعالیت‌های ‌حسی- حرکتی. همچنین برای فرد مشارکت‌کننده، مقاومت کودک در برابر بازی، سخت بازی و انرژی‌گیر بودن بازی با آن‌ها از جمله بارزترین خصیصه‌های بازی‌ کودکان درخودمانده بود. بر اساس تحلیل داده‌های‌ کمّی، در مورد مقوله‌هایی همچون ترجیح اسباب‌بازی، بازی وانمودی، به کارگیری تکلم و در مقوله مشارکت در بازی‌های گروهی، کودکان درخودمانده نمونه پژوهشی حاضر، نسبت به میانگین فرضی مقیاس بازی کودکان پیش‌دبستانی به طور معنادار دارای وضعیتی متفاوت بودند. هدف پژوهش حاضر، بررسی خصیصه‌های بازی کودکان درخودمانده از طریق کاوش روایت‌‌های مادران و تجربه‌های روزمره ایشان در بازی با کودکان بود. در رویکرد کیفی این پژوهش با اتخاذ پژوهش روایی، یازده مادر دارای کودک درخودمانده مورد مصاحبه روایی قرار گرفته‌اند و در بررسی پیمایشی آن، ویژگی‌های خانوادگی، فردی و رشدی کودکان نمونه توسط پرسشنامه جمعیت‌شناختی، مقیاس ارتباط اجتماعی (SCQ) و مقیاس رفتار بازی کودکان پیش‌دبستانی (PPBS) بررسی و توصیف گردید. در تحلیل داده‌ها، علاوه بر داده‌های کمّی، موضوعات به دست آمده از مصاحبه‌های عمقی نیز در قالب هفت طبقه گروه‌بندی شد و مورد بحث قرار‌ گرفت. مطابق کاوش‌ روایی، برجسته‌ترین خصایص بازی کودکان درخودمانده که در تجربه‌های روایت‌ شده از مادران آشکار شد عبارتند از: نقص در بازی‌های نمادین، عدم مشارکت گروهی، چسبندگی به یک اسباب‌بازی ثابت، علاقه‌مندی به بازیچه‌های غیر معمول، دل‌زدگی سریع از اسباب‌بازی، لذت نبردن از بازی و بی‌میلی‌ نسبت به بازی، بازی‌گریزی، فراموش‌کاری و بی‌هدفی در بازی، تکراری بودن فعالیت‌های بازی‌گونه، سطحی بودن بازی‌ها، گرایش به وسایل، اسباب‌ بازی‌ها و فعالیت‌های ‌حسی- حرکتی. همچنین برای فرد مشارکت‌کننده، مقاومت کودک در برابر بازی، سخت بازی و انرژی‌گیر بودن بازی با آن‌ها از جمله بارزترین خصیصه‌های بازی‌ کودکان درخودمانده بود. بر اساس تحلیل داده‌های‌ کمّی، در مورد مقوله‌هایی همچون ترجیح اسباب‌بازی، بازی وانمودی، به کارگیری تکلم و در مقوله مشارکت در بازی‌های گروهی، کودکان درخودمانده نمونه پژوهشی حاضر، نسبت به میانگین فرضی مقیاس بازی کودکان پیش‌دبستانی به طور معنادار دارای وضعیتی متفاوت بودند. https://jpsyedu.ut.ac.ir/article_24543_19414a53551ae8827947bd371b9df309.pdf

دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مجله روان شناسی و علوم تربیتی 1025-2835 41 4 2012 02 20 تفاوت در الگوی تخصیص توجه در دانشجویان ایرانی، آسیای شرقی و اروپایی: یک مطالعه مقدماتی تفاوت در الگوی تخصیص توجه در دانشجویان ایرانی، آسیای شرقی و اروپایی: یک مطالعه مقدماتی 49 60 24544 FA جواد حاتمی دانشگاه تهران، دکترای تخصصی اکرم قربعلی دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد فاطمه بی جن خان دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد Journal Article 1970 01 01 هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تفاوت‌های فرهنگی بر ادراک شکل و زمینه بود. در این مطالعه در دو آزمایش با استفاده از دو تکلیف تشخیص تغییرات تصویری و مقوله‌بندی تصویری تاثیر تفاوت‌های فرهنگی برالگوی تخصیص توجه بررسی شد. سه گروه از دانشجویان ایرانی (20 n =)، آسیای شرقی (16 n =) و اروپایی (17 n =) در این پژوهش شرکت کردند و الگوی تخصی ص توجه آن‌ها به محرک‌های ادراکی بر اساس میزان توجه آن‌ها به شکل یا زمینه بررس ی شد. یافته‌های به دست آمده نشان داد که در میزان توجه به شکل، بین ایرانی‌ها و اروپایی‌ها تفاوت معنادار وجود دارد و شرکت‌کنندگان ایرانی در مقایسه با شرکت‌ کنندگان اروپایی به عناصر اصلی شکل توجه کمتری نشان دادند. در میزان توجه به زمینه نیز بین ایرانی‌ها و اروپایی‌ها و همچنین، بین اروپایی‌ها و آسیای شرقی‌ها تفاوت معنادار به دس ت آمد؛ به این صور ت که شرکت‌کنندگان ایرانی و آسیای شرقی بیشتر از اروپایی‌ها به تغییرات در عناصر زمینه‌ای تصاویر توجه نشان دادند. مطابق این یافته‌ها می‌توان گفت، الگوی تخصیص توجه در ایرانی‌ها و آسیای شرقی‌ها گسترده‌تر از اروپایی‌ها است. از یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که الگوی ادراک در دانشجویان ایرانی به فرهنگ‌های کل‌نگر شباهت بیشتری دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تفاوت‌های فرهنگی بر ادراک شکل و زمینه بود. در این مطالعه در دو آزمایش با استفاده از دو تکلیف تشخیص تغییرات تصویری و مقوله‌بندی تصویری تاثیر تفاوت‌های فرهنگی برالگوی تخصیص توجه بررسی شد. سه گروه از دانشجویان ایرانی (20 n =)، آسیای شرقی (16 n =) و اروپایی (17 n =) در این پژوهش شرکت کردند و الگوی تخصی ص توجه آن‌ها به محرک‌های ادراکی بر اساس میزان توجه آن‌ها به شکل یا زمینه بررس ی شد. یافته‌های به دست آمده نشان داد که در میزان توجه به شکل، بین ایرانی‌ها و اروپایی‌ها تفاوت معنادار وجود دارد و شرکت‌کنندگان ایرانی در مقایسه با شرکت‌ کنندگان اروپایی به عناصر اصلی شکل توجه کمتری نشان دادند. در میزان توجه به زمینه نیز بین ایرانی‌ها و اروپایی‌ها و همچنین، بین اروپایی‌ها و آسیای شرقی‌ها تفاوت معنادار به دس ت آمد؛ به این صور ت که شرکت‌کنندگان ایرانی و آسیای شرقی بیشتر از اروپایی‌ها به تغییرات در عناصر زمینه‌ای تصاویر توجه نشان دادند. مطابق این یافته‌ها می‌توان گفت، الگوی تخصیص توجه در ایرانی‌ها و آسیای شرقی‌ها گسترده‌تر از اروپایی‌ها است. از یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که الگوی ادراک در دانشجویان ایرانی به فرهنگ‌های کل‌نگر شباهت بیشتری دارد. https://jpsyedu.ut.ac.ir/article_24544_18c05fc9f04184de2240d8d1b48b94bf.pdf

دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مجله روان شناسی و علوم تربیتی 1025-2835 41 4 2012 02 20 تحلیل تطبیقی پیشرفت تحصیلی دانشجویان نوبت اول و دوم کارشناسی ارشد علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تهران تحلیل تطبیقی پیشرفت تحصیلی دانشجویان نوبت اول و دوم کارشناسی ارشد علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تهران 61 72 24545 FA ابوالقاسم نادری دانشگاه تهران، دکترای تخصصی مسعود فولادی دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد Journal Article 1970 01 01 هدف پژوهش حاضر، مقایسه تطبیقی پیشرفت تحصیلی دانشجویان نوبت اول و دوم کارشناسی ارشد دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تهران در سال تحصیلی 86-85 و ارزیابی عوامل مؤثر بر آن بود. روش تحقیق از نوع تحلیل توصیفی همبستگی است. در پژوهش حاضر، 128 نفر (53 مرد، 75 زن) از 135 دانشجوی ارشد شرکت کردند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه پیشرفت تحصیلی دانشجویان نوبت اول و دوم (SAFSA) بود. نتایج واریانس یک راهه مورد استفاده نشان داد که تفاوت معناداری بین رتبه کنکور کارشناسی ارشد دو گروه نوبت اول و دوم وجود دارد و دانشجویان نوبت دوم به لحاظ رتبه کنکور ضعیف‌تر از دانشجویان نوبت اول هستند، اما معدل دو گروه بعد از سه ترم نشان داد که تفاوت معناداری بین عملکرد دو گروه وجود ندارد و دانشجویان نوبت دوم توانسته‌اند عقب‌ماندگی علمی خود را جبران نمایند. برای رسیدن به الگوی نهایی پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی متغیرهای رتبه در آزمون کارشناسی، جنس، وضعیت تاهل، درآمد ماهانه، تأثیر پرداخت شهریه، کار غیر از تحصیل دانشجو، منزل شخصی، شغل پدر (کارمند)، شغل مادر، مرتبط بودن رشته کارشناسی، ساعات اختصاص یافته جهت مطالعه و تعداد ساعات استفاده از اینترنت در الگوی نهایی وارد شده‌اند و توانستند در حدود 67 درصد از پیشرفت تحصیلی دانشجویان را تبیین کنند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه تطبیقی پیشرفت تحصیلی دانشجویان نوبت اول و دوم کارشناسی ارشد دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه تهران در سال تحصیلی 86-85 و ارزیابی عوامل مؤثر بر آن بود. روش تحقیق از نوع تحلیل توصیفی همبستگی است. در پژوهش حاضر، 128 نفر (53 مرد، 75 زن) از 135 دانشجوی ارشد شرکت کردند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه پیشرفت تحصیلی دانشجویان نوبت اول و دوم (SAFSA) بود. نتایج واریانس یک راهه مورد استفاده نشان داد که تفاوت معناداری بین رتبه کنکور کارشناسی ارشد دو گروه نوبت اول و دوم وجود دارد و دانشجویان نوبت دوم به لحاظ رتبه کنکور ضعیف‌تر از دانشجویان نوبت اول هستند، اما معدل دو گروه بعد از سه ترم نشان داد که تفاوت معناداری بین عملکرد دو گروه وجود ندارد و دانشجویان نوبت دوم توانسته‌اند عقب‌ماندگی علمی خود را جبران نمایند. برای رسیدن به الگوی نهایی پیش‌بینی پیشرفت تحصیلی متغیرهای رتبه در آزمون کارشناسی، جنس، وضعیت تاهل، درآمد ماهانه، تأثیر پرداخت شهریه، کار غیر از تحصیل دانشجو، منزل شخصی، شغل پدر (کارمند)، شغل مادر، مرتبط بودن رشته کارشناسی، ساعات اختصاص یافته جهت مطالعه و تعداد ساعات استفاده از اینترنت در الگوی نهایی وارد شده‌اند و توانستند در حدود 67 درصد از پیشرفت تحصیلی دانشجویان را تبیین کنند. https://jpsyedu.ut.ac.ir/article_24545_8706a001adbdd18edcb967b59930b238.pdf

دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مجله روان شناسی و علوم تربیتی 1025-2835 41 4 2012 02 20 یادآوری و قضاوت درباره فراوانی کلمات هیجانی و خنثی در دانشجویان راست برتر و چپ برتر یادآوری و قضاوت درباره فراوانی کلمات هیجانی و خنثی در دانشجویان راست برتر و چپ برتر 73 89 24546 FA احمد علی پور دانشگاه پیام نور، دکترای تخصصی محمد یاسین سیفی دانشگاه پیام نور Journal Article 1970 01 01 دست برتری یکی از ویژگی‌های انسانی است که با تفاوت‌های فردی در فعالیت‌ های دستی شناخته می‌شود. نیمکره‌ های مغزی از نظر ساختار و کارکرد، با هم متفاوت هستند، در نتیجه هر کدام برای کارکردهای شناختی ویژه‌ای تخصص یافته‌اند. از آنجا که چپ برتران و راست برتران از نظر تسلط نیمکره‌ای با هم متفاوتند و با عنایت به تخصص یافتگی متفاوت نیمکره‌ها برای کارکردهای خاص، می‌توان انتظار داشت که این افراد در کارکردهای شناختی خود تفاوت‌هایی را نشان دهند. این پژوهش با هدف مقایسه چپ برتران و راست برتران در یادآوری (پردازش راهبردی) و قضاوت درباره فراوانی عناصر هیجانی و خنثی (پردازش خودکار) انجام شده است. برای انجام این کار، 20 دانشجوی چپ برتر داوطلب انتخاب و با 20 دانشجوی راست برتر همتا شدند. هر دوگروه آزمایه رایانه‌ای یادآوری و قضاوت درباره فراوانی کلمات هیجانی و خنثی را انجام دادند. تحلیل یافته‌ها نشان داد که دانشجویان چپ برتر نسبت به کلمات هیجانی در هر دو تکلیف یادآوری و قضاوت دارای سوگیری هستند. به بیان دیگر، چپ برتران عناصر هیجانی منفی را هم بیشتر برآورد کرده و هم بیشتر به یاد می‌آورند. به بیان دیگر، چپ برتران عناصر هیجانی منفی را هم بیشتر برآورد کرده و هم بیشتر به یاد می‌آورند. دست برتری یکی از ویژگی‌های انسانی است که با تفاوت‌های فردی در فعالیت‌ های دستی شناخته می‌شود. نیمکره‌ های مغزی از نظر ساختار و کارکرد، با هم متفاوت هستند، در نتیجه هر کدام برای کارکردهای شناختی ویژه‌ای تخصص یافته‌اند. از آنجا که چپ برتران و راست برتران از نظر تسلط نیمکره‌ای با هم متفاوتند و با عنایت به تخصص یافتگی متفاوت نیمکره‌ها برای کارکردهای خاص، می‌توان انتظار داشت که این افراد در کارکردهای شناختی خود تفاوت‌هایی را نشان دهند. این پژوهش با هدف مقایسه چپ برتران و راست برتران در یادآوری (پردازش راهبردی) و قضاوت درباره فراوانی عناصر هیجانی و خنثی (پردازش خودکار) انجام شده است. برای انجام این کار، 20 دانشجوی چپ برتر داوطلب انتخاب و با 20 دانشجوی راست برتر همتا شدند. هر دوگروه آزمایه رایانه‌ای یادآوری و قضاوت درباره فراوانی کلمات هیجانی و خنثی را انجام دادند. تحلیل یافته‌ها نشان داد که دانشجویان چپ برتر نسبت به کلمات هیجانی در هر دو تکلیف یادآوری و قضاوت دارای سوگیری هستند. به بیان دیگر، چپ برتران عناصر هیجانی منفی را هم بیشتر برآورد کرده و هم بیشتر به یاد می‌آورند. به بیان دیگر، چپ برتران عناصر هیجانی منفی را هم بیشتر برآورد کرده و هم بیشتر به یاد می‌آورند. https://jpsyedu.ut.ac.ir/article_24546_e7215eed38b52198a56abfc7df79a088.pdf